Image from Google
နီလာေရ … သူငယ္ခ်င္းေရ
ေႏြ မိုး ေဆာင္း သံုးႀကိမ္ေျပာင္းခဲ့ေပမယ့္
႐ိုးသားမႈေတြဟာ ေဟာင္းၿမဲ ေကာင္းဆဲ
ႏွလံုးသားမ်ား (ထာ၀ရ) ဆြတ္ဆြတ္ျဖဴဆဲ … ။
ရိတ္သိမ္းျခင္းမရွိေတာ့တဲ့ ခင္မင္မႈေတြၾကား
ေန ၊ လ ၊ ၾကယ္တာရာ အစီအရီ ထြန္းလင္းၾက
တစ္ဦးအပူ တစ္ဦးကူၿငိွမ္းဖို႔
အေပ်ာ္အျပက္ စကားလံုးမ်ား
ငါတို႔ အဇၽၥတၱထဲ ေရတံခြန္ တစ္ခုလို
ေ၀ါကနဲ ေ၀ါကနဲ ထိုးဆင္းက် … ။
နီလာေရ …
ကတၱရာ မေလာင္းမခ်င္းေတာ့
ျဖံဳးလမ္းလည္း နင္းရမွာပဲ
မာယာမ်ားတဲ့ ပန္းခင္းထဲ
ေလညွင္းတိုက္တာက အစ
အႏၱရာယ္ရနံ႔ ရတတ္ရဲ႕ … ။
ကိုယ့္အိပ္မက္ေလး ဆက္မက္ဖို႔
ေခါင္းအံုးကို လွည့္လွည့္အိပ္ရ
အိပ္မက္မ်ားေၾကာင့္ အိပ္ေရးပ်က္ရတဲ့အခါ
သြားရမယ့္ခရီး ေ၀းလြန္းလို႔ အားေလ်ာ့မိတဲ့ခါ
ပိုလီယာနာ မင္းအနားရွ္ိပါလိမ့္မယ္ … ။
နီလာေရ …
ေဟာဒီ မိုးကိုက ေခါင္ႏိုင္လြန္းပါတယ္
ငါတို႔အေပၚက် မက္မက္စက္စက္ရြာမခ်ခဲ့
ေနာက္ကမာၻသစ္ပင္မ်ား စမ္းလန္းေရးထက္
လက္ရွိကမာၻေလးကို ေရဖူလံုေအာင္ ႐ုန္းကန္ေနရ
လက္ညွိဳးထိုးမိသမွ် ငါတို႔ ကႏၱာရေတြ ခ်ည္းပါပဲ … ။
ေန႔စည္ ျဖစ္႐ုိးျဖစ္စဥ္ ျပကြက္မ်ား
အခ်ိဳ႕စုပ္တသပ္သပ္
အခ်ိဳ႕ ရယ္ရယ္ေမာေမာ
အခ်ိဳ႕ ၀မ္းနည္းပူေဆြး … ။
႐ိုး႐ိုးေလးလွတဲ့ ညဟာ
တေစၦေျခာက္ ပံုျပင္ေတြ
လမိုက္ညေတြ
တိတ္ဆိတ္ျခင္းေတြနဲ႔
တန္ဆာဆင္ထားသတဲ့
ဒါဟာလည္း ရသတစ္မ်ိဳးပဲေပါ့ … ။
မျပည့္စံုျခင္းဆိုတာေတြ ေမ့ထားလိုက္ၿပီ
ကမာၻႀကီး လွပတဲ့အေၾကာင္း
ရင္ခြင္ေတာ္ စိမ္းလန္းစိုေျပေၾကာင္း
ခ်စ္သူႏွစ္ဦးၾကား နားလည္မႈ အဆုပ္အခိုင္လိုက္ ဖူးပြင့္ေၾကာင္း
နံနက္ေတးသံသာမ်ား ခံစားႏိုင္ေၾကာင္း
သူငယ္ခ်င္းေရ …. ဒီလိုေတြးမိျပန္ေတာ့
ငါတုိ႔ဘ၀ဟာ အရသာခါးခါးနဲ႔ စြဲမက္စရာအတိ ။ ။
႐ိုးျမင့္ေအာင္
ဘယ္လို ဆံုခ်က္မ်ိဳးနဲ႔ တို႔တေတြ
အလင္းျပန္မိၾကသလဲ
ကိုယ့္ ၾကယ္ ။
ရင္ထဲ သြန္ပစ္လိုက္တဲ့ အေတြးမို႔
ညဟာ အိပ္မက္ အသိုးေတြနဲ႔ ဖိတ္စင္
ႏွပ္မွန္ေအာင္ မက္ခဲ့
ၿပီးပါျပီ ။
လူေတြ အိပ္ေမာၾကကုန္ၾကၿပီေပါ့ကြယ္
ကိုယ့္မွာ အေဝးက ၾကယ္ကေလးကို လြမ္းလို႔ ။
၂၈၊၁၁၊၂၀၁၀။
Photo Link
စိတ္ကူးလား အေတြးလား ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္လား
ခ်စ္ေရာင္ျခည္ လင္းခဲ့ေသာ ေန႔စြဲမ်ား
အေႏွးမွ အျမန္ ျဖစ္ပ်က္ေျပာင္းလဲေနေသာ
ကံစီမံရာ အေရာင္အေသြးမ်ား
မ်က္လံုးမ်ားျဖင့္ ဆြံ႕အေနခဲ့ေသာ
နားလည္မႈ စိတ္မီးပံုးပ်ံမ်ား
ေက်ာက္ဖယားျမစ္ျပင္ေပၚမွ
အိပ္မက္ဆန္ေသာ ျပကြက္မ်ားႏွင့္
စီးဆင္းေနေသာ ေမတၱာ တရား အလံုးအရင္း မ်ား
အဲဒီည က ေဆးေပါင္းခပါတယ္
ကၽြန္ေတာ္ တို႔မွာ ဒဏ္ရာေတြ အေ၀းသို႔လြင့္စင္
ၾကယ္ေထာင့္ေကြး ေလာကအကန္႔အသတ္ေလးထဲ
ေပ်ာ္၀င္ခဲ့ရေသာ ပန္း ပြင့္ ေန႔ရက္မ်ား ။ ။
ဗသားေခ်ာ
21.11.10
ေ၀ဒနာ အစုအစုလိုက္ေလးေတြကို
တစ္ေထာင့္ငါးရာေစ်းနဲ႔ ခ်ိဳခ်ိဳသာသာ၀ယ္မိခဲ့
နားလည္မႈေဆးေလးေတြ ေန႕စဥ္တိုက္ေကၽြးရင္း
ဒီေရာဂါ ရင့္သထက္ရင့္ … ။
အခန္းထဲကကၽြမ္းသြားတဲ့ မီးသီးထက္
ဦးေႏွာက္ဘတ္သီးက အေရာင္မြဲေတလာ
ကဗ်ာေတြကို ေခ်ာက္ခ်က္နင္းရ
ရတနာသံုးပါးလည္း မနပ္မွန္
မသန္႔စင္ျဖစ္တဲ့ စိတ္ေတြကလည္း အခန္းေထာင့္တစ္ေနရာ
အစီအစဥ္တက် ဖ႐ိုဖရဲ … ။
ေျခာက္ေပက်င္းေတြဆီ ဦးတည္တာခ်င္းအတူတူ
တပ္မက္မႈေတြ သူ႔ထက္ငါ အၿပိဳင္အဆိုင္၀ယ္
လက္ထဲက အတၱေတြက အေရာင္တလွ်ပ္လွ်ပ္
မေစၦရစိတ္ေတြ ကိုယ္တြင္းက လွ်ံက်
ဇာတာခ်င္းတူရင္ ခင္ဗ်ားကို ကန္ခ်မယ္
ကိုယ္ခ်င္းစာတရားအတြက္ ေနရာလပ္မရွိ ။
ဟုတ္ဟုတ္ မဟုတ္ဟုတ္
လူမႈေရး ေရစီးေၾကာင္းထဲ ေမ်ာပါေနသမွ်
ငါ့အတၱ ငါေသြး
ငါ့စိတ္ ငါေသြး
ငါ့မာန ငါေသြး
ကိုယ့္ရင္၀ ကိုယ္ျပန္ထိုးစိုက္မိ
အငိုက္မိသမွ် ဒီတစ္ခ်က္ အ႐ိႈက္ခက္ၿပီ ။
အေဆာက္အဦးေတြ အထပ္ျမင့္လာသေလာက္
လူေတြရဲ႕ စာရိတၱအလႊာေတြ ပါးလ်လာ
တစ္ခုခုနဲ႔မ်ား ၿငိေလမလားလို႔
ကိုယ့္အလႊာပါးေလးကို လံုလံုၿခံဳၿခံဳ သိမ္းထုပ္ရင္း
ကိုယ့္တာေလးကို ေျမသားလိုက္ဖို႔ရင္း
ငါ့ေန၀င္ခ်ိန္ေတြဆီ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ့တယ္ ။
႐ိုးျမင့္ေအာင္
