အျဖဴအမည္း ျပကြက္ ၁၀



၁ ။ မရွိမဲ့ ရွိမဲ့ စည္းစိမ္ေလးထဲ
လက္ရွိမွာ တန္ဖိုးအျမင့္ဆံုးကေတာ့ သတိရျခင္းပဲ
ေႏြးေႏြးေပြ႕ေပြ႕ ယုယုယယနဲ႔ ထုတ္ထုတ္ၾကည့္
ခုေနခါေတာ့ တစ္ခါတုန္းက ျဖစ္ေနတဲ့ အဲဒီအခ်ိန္
တုန္တုန္ရီရီ သူ႔လက္ကေလးဆြဲလိုက္တဲ့ ခဏ
ေလာကဟာ ၀ပ္အားျပည့္ျပည့္လင္းထိန္
၁၅၀၀ ေသာဗို႔႔ ေတြနဲ႔ ။

၂ ။ ဘာမွလိမ္းမထားတဲ့ သူ႔ပါးေလးက ႏုညက္
ငါ့မွာ အလိုလိုေနရင္း ေရဓာတ္ခမ္းေျခာက္မႈ ကပ္ေရာဂါသင့္
တစ္ေယာက္မ်က္လံုးကေန တစ္ေယာက္ကို ေသာက္ပစ္
အလြတ္မေပးရက္တဲ့ အဲဒီကာလ
(ရွက္လို႔တဲ့) မ်က္လႊာမခ်ပါနဲ႔ကြယ္
ညေတြကို ငါရင္မဆိုင္ရဲလို႔ရယ္ပါ ။

၃ ။ ဘုရားအဆူဆူမွာ နားပူေအာင္ဆုေတာင္း
ဖုန္တေထာင္းေထာင္းထေနတဲ့ ခရီး
ေနာက္ၿပီးေတာ့ ...
ညေနရီ ရင္ျပင္ေတာ္ သန္႔ရွင္းေရးနဲ႔
ေခါင္းေလာင္းေဘးမွာ (ေခါင္းေလာင္းထိုးတံကိုင္ရင္း) အမွ်ေပးခဲ့ၾကတာ
ဆရာေပၚဦးသက္ရဲ႕ ပန္းခ်ီကား* အသက္၀င္လာသလို ။

၄ ။ ငါတို႔ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း ျပကြက္ေတြမွာ
ငါးေတြကိုေတာ့ အရူးကြက္ နင္းရတာေပါ့
ေ၀းလိုက္ နီးလိုက္ ငါးစာေတြၾကားထဲ
ငါ့ရင္ခုန္သံေတြက ဆင့္လိုက္ ျမင့္လိုက္
တစ္ပြဲစာ အေၾကြးက်န္ေသးတယ္ေနာ္ ။

၅ ။ အတူစားတဲ့ မုန္႔ဟင္းခါးက အရသာပို
လိုက္ပြဲမလို စားလို႔လည္းမကုန္ပဲ အလိုလိုျပည့္
အဲဒီ ဒီဇင္ဘာညေတြမွာ
ငါတို႔လက္ဖ၀ါးေတြက ေႏြးၿပီး
အေအးလႈိင္းျဖတ္တာေတာင္ မသိခဲ့ၾကပါဘူး မီးအိမ္ရွင္မေလးရယ္ ။

၆ ။ Espresso ေကာ္ဖီက သၾကားလိုတယ္
အခါးပိုေနတာကိုပဲ ငါကတအား မ်ိဳခ်င္ေနတာ
သူ႔ဆံပင္ ေကာက္ေကာက္ေလးေၾကာင့္ရယ္ေပါ့ ။

၇ ။ ႏွစ္သစ္ကူး ညဟာ အိပ္မရတဲ့ညေပါ့
သူမ်ားေတြနဲ႔ မတူတဲ့ႀကိဳဆိုပြဲဟာ
သီခ်င္းကို တစ္ေယာက္တစ္ပိုဒ္ဆီ ဆို
ပတ္၀န္းက်င္ ငိုခ်င္လည္းငိုၾကေတာ့
ငါတို႔႔ေတာ့ မေမာဘူး ။

၈ ။ ကန္းေနတဲ့ မ်က္လံုးကေတာ့ လမ္းမျမင္
လန္းေနတဲ့ မနက္တုန္းကေတာ့ ကမ္းမျမင္
ၾကက္ဖ ဆိုတဲ့ သီခ်င္းလို
ငါတို႔က ကမ္းမျမင္လမ္းမျမင္ ။

၉ ။ ေနသား က်ေနေပမယ့္
ဒီတစ္ခါ မီးပ်က္တာ အေတာ္ႀကီးကို ခံရခက္တယ္
က်န္းမာေရး ဂရုစိုက္ပါ
ငါေတာ့ ဗန္းေမာ္ ကိုသြားရေတာ့မယ္
ငါ့ကံႏွယ္ဆိုးပါဘိ ..... ငါ့ခ်ည္းသြားရတယ္ ။ *

၁၀ ။ လဘက္ရည္ဆိုင္မွာ အလြမ္းေတြ တဖြဲဖြဲက်တုန္း
သူ႔အေၾကာင္းေတြးရင္းနဲ႔ ငါတစ္ေယာက္တည္း ဆိမ့္
တစ္ခြက္ပီးတစ္ခြက္သာ ကုန္သြားတယ္
ဒီေန႔လည္း မင္းကို အရမ္းလြမ္းတယ္ ။


*A Vow by Paw Oo Thet
** ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္၏ စာခ်ိဳး

ဗသားေခ်ာ

ဆရာေပၚဦးသက္ရဲ႔ ပန္းခ်ီကားေလးကို ခြင့္ျပဳခ်က္ မေတာင္းပဲ တင္ထားမိပါတယ္။ သက္ဆိုင္သူေတြထံမွ ကန္႔ကြက္လာခဲ့ ရင္ ျပန္ျဖဳတ္ေပးပါ့မယ္ခင္ဗ်ာ။

7 Comments:

myooo.nyan said...

ဘာမွလိမ္းမထားတဲ့ သူ႔ပါးေလးက ႏုညက္
ငါ့မွာ အလိုလိုေနရင္း ေရဓာတ္ခမ္းေျခာက္မႈ ကပ္ေရာဂါသင့္
တစ္ေယာက္မ်က္လံုးကေန တစ္ေယာက္ကို ေသာက္ပစ္
အလြတ္မေပးရက္တဲ့ အဲဒီကာလ
(ရွက္လို႔တဲ့) မ်က္လႊာမခ်ပါနဲ႔ကြယ္
ညေတြကို ငါရင္မဆိုင္ရဲလို႔ရယ္ပါ ။

အဲဒီအပိုဒ္ေလးကေတာ့ ႏူးႏူးျငံေလး ရင္ထဲစီးသြားတယ္ဗ်ာ

ေဆာင္းယြန္းလ said...

ကဗ်ာအခ်ိဳးေလးေတြက လွပါ့ ငါ့ညီရာ

Apple of Koyin's EyEs said...

အၾကိဳက္ဆံုးကဗ်ာေလးေတြထဲ တစ္ပုဒ္ တိုးသြားျပီ

း)

Apprenticeship said...

အလြမ္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ လြမ္းေနတယ္ေပါ့။ အဆင္ေျပပါေစ ဗေမာ္ၿမိဳ႕ေလးမွာ အစားအေသာက္ေကာင္းတယ္ ႀကိဳက္မွာပါ။

ေမခင္ said...

ေကာင္းလိုက္တာေနာ္

နန္း said...

ကဗ်ာေတြေကာင္းလိုက္တာ

ေမခင္ said...

သစ္သစ္လည္းေတြ႔ဘူး
အေဟာင္းေတြထပ္ဖတ္သြားတယ္

 
©2009 က+ဗ်ာ+လွည္း | by TNB